Quérovos desexar unha feliz Noiteboa a todos os seguidores e lectores de Un mundo de papel e tinta.
Que Papá Noel, se vai á vosa casa, vos regale moitos libros.
Unha aperta che de ledicia: Libromaníaca.
E entón sorrín, por todos os bós momentos, polos malos, porque non importa o mal que o pasases ou o ben que te sentises, o moito que anheles algo ou o aire que che faltou ao rirte de tí mesma por seren tan tonta como para cometer a atrocidade de sentirte mal, porque sempre hai un bo momento para sorrir. E ese momento é agora. Sorrí. Libromaníaca
Mostrando entradas con la etiqueta Unha nova.... Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Unha nova.... Mostrar todas las entradas
viernes, 24 de diciembre de 2010
Feliz Noiteboa a todos!
© Creative Commons, Libromaníaca
Quérovos desexar unha feliz Noiteboa a todos os seguidores e lectores de Un mundo de papel e tinta.
Que Papá Noel, se vai á vosa casa, vos regale moitos libros.
Unha aperta che de ledicia: Libromaníaca.
Quérovos desexar unha feliz Noiteboa a todos os seguidores e lectores de Un mundo de papel e tinta.
Que Papá Noel, se vai á vosa casa, vos regale moitos libros.
Unha aperta che de ledicia: Libromaníaca.
viernes, 22 de octubre de 2010
Nada de concursos!!!
E de momento creo que vou parar unha temporada de facer concursos porque a min cústame traballo atender o meu e-mail, publicar entradas informando deles e recibir algúns relatos, porque aínda enriba case non hai : (
Ademais, teño pouco tempo que adicar ao meu Blog, do pouco tempo libre que teño á semana, so ás fins de semana, adico un 40% aproximadamente ao meu Blog sen recibir novas.
En fin, queda suspendido o concurso, grazas por estar aí.
lunes, 11 de octubre de 2010
District 9
Xa que ás veces se fan películas a partir de libros, por qué non se poden facer libros a partir de películas.
District 9 é oficialmente a miña película preferida, pois convida a reflexionar sobre qué fariamos se unha nova especie extraterrestre viñese á Terra.E non malévolos seres que pretenden apoderarse da Terra, como moitos plantexan, senón se unha colosal nave quedase suspendida sobre o ceo de Johanesburgo e, ó entrar, descubrisen que a estraña especie está desnutrida e enferma.
Os humanos na película trátannos como animais e os meten en Distritos, como sucedeu con Hitler no holocausto dos Nazis, que mataran a centos de miles de xudíos e os meteran en campos de concentración.En realidade, o distrito non é exactamente un campo de concentración, pero é un terrible lugar onde están encerrados os "Bichos", como eles os chaman.Wikus, quén sempre foi despectivo cos alieníxenas, dáse conta de que_por un líquido que fabricaran un pai e un fillo extraterrestres cun amigo eses 20 anos nos que estiveran alí_ está comezando a convertirse nun deles.
Así os comprenderá e vivirá como poida fuxindo da súa propia organización.
E o incríble é que na pleícula contan como, sen máis, atrapamos aos extraterrestres e non lles dámos tempo nen a pensar en se son intelixentes, e o peor de todo é a crueldade coa que os tratan, como seres miserentos.
Ata a organización de Wikus os engana para que firmen nun maldito papel e os leven a <> que en realidade é, como antes apuntaba, un campo de concentración.Wikus, durante a súa metamorfose, esperimenta o que é ser un deles, pero obríganno a destruír cousas e inclusive a matar aos coitados alieníxenas para teren menos cos que acabar.
Pero demostran ser máis intelixentes do que parecen, e aínda o final está por descubrir.
Parte da película é un documental (por suposto, fictíceo, da mesma película) no que o mesmo Wikus, encargado da investigación, destroza só para deleitar aos espectadores, ovos de extraterrestres.
OPINIÓN PERSOAL
É unha película moi emotiva e que explica, desbordando imaxinación que podería en calqueira momento ser realidade, como podemos chegar a ser tan inxenuos que non nos percatamos dos erros que cometemos, e esta película narra un enorme erro, un dos maiores, ou pode que o maior erro da historia.
District 9 é oficialmente a miña película preferida, pois convida a reflexionar sobre qué fariamos se unha nova especie extraterrestre viñese á Terra.E non malévolos seres que pretenden apoderarse da Terra, como moitos plantexan, senón se unha colosal nave quedase suspendida sobre o ceo de Johanesburgo e, ó entrar, descubrisen que a estraña especie está desnutrida e enferma.
Os humanos na película trátannos como animais e os meten en Distritos, como sucedeu con Hitler no holocausto dos Nazis, que mataran a centos de miles de xudíos e os meteran en campos de concentración.En realidade, o distrito non é exactamente un campo de concentración, pero é un terrible lugar onde están encerrados os "Bichos", como eles os chaman.Wikus, quén sempre foi despectivo cos alieníxenas, dáse conta de que_por un líquido que fabricaran un pai e un fillo extraterrestres cun amigo eses 20 anos nos que estiveran alí_ está comezando a convertirse nun deles.
Así os comprenderá e vivirá como poida fuxindo da súa propia organización.
E o incríble é que na pleícula contan como, sen máis, atrapamos aos extraterrestres e non lles dámos tempo nen a pensar en se son intelixentes, e o peor de todo é a crueldade coa que os tratan, como seres miserentos.
Ata a organización de Wikus os engana para que firmen nun maldito papel e os leven a <
Pero demostran ser máis intelixentes do que parecen, e aínda o final está por descubrir.
Parte da película é un documental (por suposto, fictíceo, da mesma película) no que o mesmo Wikus, encargado da investigación, destroza só para deleitar aos espectadores, ovos de extraterrestres.
OPINIÓN PERSOAL
É unha película moi emotiva e que explica, desbordando imaxinación que podería en calqueira momento ser realidade, como podemos chegar a ser tan inxenuos que non nos percatamos dos erros que cometemos, e esta película narra un enorme erro, un dos maiores, ou pode que o maior erro da historia.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
