Bo día e bo ano e bos libros

Moi bos días, Libromaníacos.
Aproveito tamén para desexarvos de todo corazón un feliz ano a todos, e sobre todo a esperanza de que sexa un ano moito mellor que o anterior 2013, que creo que pasará a considerarse un dos peores anos en canto a feitos históricos na nosa historia. E se non o vedes así, pensádeo ao facer conmigo este pequeno repaso... Está o terríbel accidente de tren en Angrois, a indecente liberación de presos (incluíndo a terroristas e violadores) pola doutrina Parot, o derrubamento dunha fábrica téxtil en Bangladesh, cuxos centos de traballadores sobreexplotados faleceron ao ser sepultados polo edificio. Pensabamos que este suceso concienciaría a moitos e permitiría mellorar a precaria situación na que se encontra tantísima man de obra de países subdesarrollados, pero ao parecer aquilo que non nos afecta de forma directa non acabamos de crer que nos concerna. De modo que continuaremos vendo nas portadas dos xornais altercados entre congresistas ou espionaxe por parte dos EEUU mentres que as miles de mortes que se dan cada día en Siria pola revolta contra o dominio de Bashar Asad seguirán ocupando lugares nas páxinas secundarias.
E por que falar tanto do estranxeiro se no noso propio país estamos presenciando como pouco a pouco imos retrocedendo. Os nosos dereitos van minguando ea distancia entre clases vaise facendo máis e máis grande, convirtindo á clase media en dúas palabras sen un sentido verdadeiro, unha especie de foxo que separa a unha nova clase alta e unha nova clase baixa que case podemos chamar nobreza e proletariado.
Recordo cando me dicían que acabase o meu prato porque os nenos de África non podían levarse nada á boca mentres eu me permitía estragar a comida. Agora os nenos da miña propia cidade van á escola sen almorzar, e moitos quizais tampouco ceasen nada o día anterior. Están esvaecidos, presentes en corpo pero non en mente, e agardan con impaciencia o que posiblemente sexa o único momento do día no que poden encher o bandullo, no comedor escolar.

E en fin, entre todos estes sucesos caóticos estou eu ensinándovos as miñas novas adquisicións plo día de Reis.


-El curioso incidente del perro a medianoche - Mark Haddon.

-Ámote, Leo A. - Rosa Aneiros.

O segundo é, ademais, un libro dedicado expresamente, e cunha dedicatoria moi especial e motivadora...
Dito todo isto, só me queda comezalos, e por suposto, darvos a miña opinión.

Feliz ano, e repito, esperemos que mellor.


Libromaníaca.




 

Un Nadal marabilloso

Bos días, Libromaníacos.
Quérovos desexar a todos un Nadal moi feliz ao lado dos vosos e moita sorte para o vindeiro ano 2014.
Pídovos desculpas pola esaxeradamente longa ausencia e, por último, o meu desexo de poder aproveitar moito este Nadal para publicar máis a miúdo.

Moitas grazas e moi boas festas a todos.

Libromaníaca.


 

Volvémosnos ver

 

Ola, Libromaníacos.
Quizais vos percatastes da miña prolongada ausencia estes pasados meses.
Ao principio foi por falta de tempo, logo por exames, máis tarde porque decidín desistir, xa que me parecía que non tiña sentido escribir se a ninguén parecía interesarlle, e por último, porque estiven de vacacións.
Tiña preparado o correspondente cartel de pechado por vacacións, o único foi que non tiven tempo de publicalo. Sen embargo, parece que non foi necesario, porque non fun demasiado votada en falta, non si?

A dicir verdade, non creo estar en situación de dominarme tanto como para evitar amosar o meu descontento cos meus seguidores, pois a actividade no Blog dos seguidores caeu a pique nos últimos meses, e en parte sei que pola miña culpa, xa que non publiquei demasiado a miúdo.
Aínda que gran parte da culpa da escaseza de actividade resida en min, gustaríame que soubésedes que é un Blog non pode prescindir do interese dos seus seguidores, por tanto a falta deste cara min pareceume tal que decidín deixalo por espazo dunhas semanas, ata que houbese sinais de vida. Pero esta ausencia tivo que prolongarse meses, ao final, posto que, se había vida, estaba moribunda.
Por tanto este Blog estivo en perigo de extinción en bastantes ocasións.

Ben, espero que vos sirva esta breve explicación da miña tan longa ausencia. Así que só me gustaría que agora, por favor, se vos interesa o que escribo, o amosedes.
Non pido gran cousa, só algún comentario breve...

En fin, por certo, que dentro de pouco teredes a reseña de Mansfield Park, que xa o estou rematando, e tamén quizais un artigo sobre Pompeya, na que estiven durante a miña ausencia por vacacións e que sempre foi de gran interese para min.


Libromaníaca.